تا کلگری

اينجا نمايشگاه گل و گياه تهران است كه از 19-24 ارديبهشت در پارك گفتگو برگزار شد. كه البته عكسهايي را كه مشاهده مي كنيد مربوط به روز آخر اين نمايشگاه است .

ديدار از اين نمايشگاه با اعمال شاقه بود :

از همان اول كار از مشكل ترافيك بسيار سنگين اتوبان چمران بگير تا مشكل پيدا كردن پاركينگ و پس از تحمل اين همه مصائب اين هم كه وضعيت خود نمايشگاه بود.

تصور من از اين نمايشگاه چيز ديگري بود ، فكر مي كردم قرار است بروم و زيباترين گل و گياههاي روي زمين را مشاهده كنم و از عطرشان سرمست گردم.اما جاي همه شما اصلاّ خالي نبود ، چون كه جايي باقي نمانده بود! خلاصه هواي نمايشگاه، در آن فضاي بسته، بسيار دم كرده و آلوده بود و فقط ازدهام جمعيت بود كه شما را به سويي هدايت مي كرد.

البته با همه اين مشكلات باز هم من توانستم چند عكس از گلهاي زيباي آنجا بياندازم و حتي يك گلدان هم براي خانه بخرم.روي هم رفته بد نبود (هميشه مثبت انديش باشيد!)

بالاخره منٍ عاشق گل و گياه ، به دليل غر و لند ناني خانم و همكار بسيار وفادارشان ،جناب آقاي همسر بر خلاف ميل باطني نمايشگاه را ترك گفتم.

راستي چرا آقايان هميشه براي جايي رفتن علي الخصوص خريد غر مي زنند؟!

نتيجه اخلاقي: حق با دولت است! جمعيت تهران بايد كم شود وهمه بايد از اين شهر مهاجرت كنند ، هر جا كه دلشان مي خواهد ، شهرستانها ، دهات يا حتي خارج از كشور. ولي اي كاش اين دولت تسهيلاتي را براي فرار مغزها از تهران قائل ميشد تا همه دوستاني كه قصد رفتن دارند ، با خيال آسوده خاك وطن ( تهران ) را ترك گويند.

بدرود